Kleine meisjes worden groot!

Onze Noor, Eleonor Palantiri, is voor het eerst loops! We hebben er nu 1 week opzitten. Binnen draagt ze een keurig broekje, maar daar heeft ze wel even aan moeten wennen. Ze rende weg voor d'r eigen bibs en ging met haar gespierde derriere zoveel mogelijk tegen deuren en muren zitten. Of op de standaard van de hondenbakken. Moet kunnen, vind ik. Wat moet je als hond nou met een broek aan?! Maar ja, al die bloeddruppeltjes door het huis vind ik ook niet fris, dus dan maar 3 weken afzien voor onze Noor.
Haar zusje E'lynnhe is ook 'ongesteld'. Weliswaar een weekje eerder dan Noor, maar het blijven echte zusjes. Vanmorgen liepen we op de zandverstuiving en daar kwamen we de 2 Tibetaanse Mastiffs tegen die we bijna elke zondag treffen. Het zijn 2 grote, stoere, rustige mannen die graag even komen loeren naar onze 6 dames. Deze keer zaten we daar dus niet op te wachten, maar blijkbaar kwamen ze op de geur af. Twee leuke, welwillende dames, dachten zij, en kwamen dichterbij dan ooit! E'lynnhe had er zin in en we konden haar maar moeilijk in bedwang houden. Toen lukte het haar ook nog haar kop uit de halsband te frunniken en al dollend en uitdagend (vies wulps ding!) rende ze de macho's tegemoet en maakte paringsdansjes om hen heen. Wij renden (nou ja, rennen...in mul zand ziet het er iets minder sportief uit) er achteraan, paniekerig haar naam roepend en proberend haar nekvel te pakken te krijgen. Uiteindelijk lukte dat en de heren kregen van de andere (jaloerse?) dames wat moppers en toen dropen ze af. Jammer mannen! Wij zitten helaas niet te wachten op lurcherpuppies! Over een poosje zijn jullie weer van harte welkom!
De kleine meiden zijn de rest van de wandeling aan de riem gebleven. Gelukkig hadden we het grootste gedeelte er al op zitten. Nog 2 weken en het gevaar is weer geweken, maar dan is misschien Zoë weer aan de beurt. En zo blijven we aan de gang.